บทความวิจัย | การทุจริตทางวิชาการ: ปัญหาที่บั่นทอนความเข้มแข็งของสังคม

การทุจริตทางวิชาการมีแนวทางแก้ไขเริ่มต้นจากการสร้างเจตคติและค่านิยม โดยการกําหนดนโยบายการดำเนินการที่ชัดเจน การกําหนดประมวลจริยธรรม และการตรวจสอบผลงานทางวิชาการด้วยวยโปรแกรมคอมพิวเตอร์ต่างๆ ตลอดจนมีมาตรการในการลงโทษผู้ที่ทำการทุจริต

การทุจริตทางวิชาการเป็นการกระทําที่บั่นทอนความเข้มแข็งของสังคมโดยรวม เนื่องจากการเรียนรู้ในสถาบันการศึกษา การศึกษาค้นคว้าผลงานทางวิชาการ และการสร้างผลงานทางวิชาการเป็นพื้นฐานของการสร้างสังคมแห่งการเรียนรู้และเป็นองค์ความรู้ที่สังคมจะนําไปใช้ในการพัฒนาประเทศ

การศึกษาครั้งนี้ จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อนําเสนอปัญหาการทุจริตทางวิชาการที่เกิดขึ้นในสังคมไทย ความสําคัญของการทุจริตทางวิชาการ สาเหตุ และแนวทางการแก้ปัญหาการทุจริตทางวิชาการ โดยใช้วิธีการศึกษาทบทวนวรรณกรรมเกี่ยวกับการทุจริตทางวิชาการ สาเหตุ และแนวทางแก้ปัญหาการทุจริตทางวิชาการ

ผลการศึกษา พบว่า การทุจริตทางวิชาการประกอบด้วยลักษณะสําคัญ 3 ประการ คือ 1) การลอกเลียนผลงานทางวิชาการ (Plagiarism) 2) การสร้างข้อมูลเท็จ การสร้าง ผลงานวิจัยเท็จ หรือการอ้างอิงเท็จ (Fabrication) และ 3) การโกงหรือการทุจริตอื่นๆ (Cheating) ซึ่งมีสาเหตุมาจากการขาดคุณธรรม การขาดอุดมการณ์ การมีค่านิยมที่ผิด และสาเหตุอื่นๆ เช่น ด้านรายได้ที่ต้องการทำวิจัยเพื่อเลื่อนวิทยฐานะ เป็นต้น

แนวทางแก้ไขปัญหาควรประกอบด้วยการสร้างเจตคติและค่านิยมให้ถูกต้องตั้งแต่เริ่มแรก โดยการกําหนดนโยบายที่ชัดเจน การกําหนดประมวลจริยธรรม (Honor Code) และการตรวจสอบผลงานที่จะมีการนําเสนอโดยการใช้โปรแกรมคอมพิวเตอร์ต่าง ๆ ตลอดจนมีมาตรการในการลงโทษผู้ที่ทำการทุจริตทางวิชาการ จะเป็นการแก้ปัญหาและจัดการกับพฤติกรรมการทุจริตทางวิชาการได้อย่างครอบคลุม