บทความวิจัย | มรดกเชิงพลวัตรผ่านกระบวนทรรศน์ทั้งห้ากับการแก้ไขทุจริต: การศึกษาเชิงวิเคราะห์ วิจักษ์และวิธาน

ในมุมมองทางปรัชญา คอร์รัปชันเป็นการทำลายระบบที่มีอยู่อันเป็นอุปสรรคไม่ให้เป็นไปตามระบบที่ควรจะเป็น ซึ่งปัญหานี้สามารถจัดการได้ด้วยแนวทางของปรัชญาหลังนวยุคสายกลาง  

คอร์รัปชันเป็นภาวะความเป็นจริงที่สืบทอดยาวนานในทุกระบบของสังคมและสร้างปัญหาแก่มนุษยชาติในหลายมิติ ท่าทีต่อการคอร์รัปชันและการต่อสู้ป้องกันและปราบปรามคอร์รัปชันแตกต่างกันไปตามแต่ละกระบวนทรรศน์ ผู้วิจัยจึงต้องการหาคำตอบต่อคำถามวิจัยที่ว่า ปัญหาคอร์รัปชันสามารถแก้ไขด้วยปรัชญาหลังนวยุคสายกลางหรือไม่

การวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์ วิจักษ์ และวิธาน การแก้ไขปัญหาคอร์รัปชันด้วยหลักปรัชญาหลังนวยุคสายกลาง เพื่อนำผลที่ได้ไปใช้เป็นเหตุผลและหลักในการป้องกันคอร์รัปชันที่เหมาะสมกับยุคสมัยปัจจุบัน โดยใช้วิธีวิจัยทางปรัชญาอันได้แก่  วิภาษวิธีด้วยกระบวนการแลกเปลี่ยนความคิดเห็นระหว่างฝ่ายตรงข้ามที่ยึดมั่นในปรัชญากระบวนทรรศน์นวยุคกับฝ่ายผู้วิจัยและผู้สนับสนุนความคิดของผู้วิจัย  

ผลการวิจัยพบว่า ฝ่ายตรงข้ามมองว่าปัญหาคอร์รัปชันควรแก้ไขด้วยปรัชญานวยุค แต่ผู้วิจัยมีความคิดเห็นแย้งและเสนอว่า ควรแก้ด้วยปรัชญาหลังนวยุคสายกลาง เนื่องจากคอร์รัปชันทำลายระบบที่มีอยู่ โดยบางครั้งคอร์รัปชันอาจถูกกฎหมายแต่ผิดจริยธรรม การอบรมที่เน้นเพียงหลักผลประโยชน์นิยมจึงไม่เพียงพอ ควรเน้นการสร้างสรรค์ การปรับตัว และการร่วมมือ เพื่อให้เกิดความสุขแท้เป็นเป้าหมายสำคัญ