มาตรการป้องกันและปราบปรามการฟอกเงินที่ได้มาจากการกระทําความผิดเกี่ยวกับการทุจริต

การฟอกเงินเป็นการดําเนินการของอาชญากรด้วยวิธีการต่างๆ ที่ทําให้ผลประโยชน์ที่ได้มาจากการกระทําความผิดเปลี่ยนสภาพเป็นผลประโยชน์ที่บุคคลทั่วไปเชื่อว่าได้มาอย่างถูกต้องกฎหมาย ในการเอาผิดผู้กระทำการฟอกเงินต้องพิจารณาความผิดตามพระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการฟอกเงิน พ.ศ. 2542 และกฎหมายอื่นที่มีการกําหนดความผิดไว้

การศึกษาในครั้งนี้ จึงมีวัตถุประสงค์ของการศึกษาวิจัยเพื่อทบทวนมาตรการป้องกันและปราบปรามการฟอกเงินที่ได้มาจากการกระทําความผิดเกี่ยวกับการทุจริต โดยเป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ทำการศึกษากฎหมายไทยที่เกี่ยวกับการฟอกเงินที่ได้จากการกระทําความผิดเกี่ยวกับการทุจริตตามพระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการฟอกเงิน พ.ศ. 2542   

ผลการศึกษา พบว่า มาตรการป้องกันและปราบปรามการฟอกเงินที่ได้มาจากการกระทําความผิดเกี่ยวกับการทุจริต ยังมีปัญหาบางประการในด้านความไม่ชัดเจนของการกําหนดความผิดเกี่ยวกับการทุจริตตามมาตรา 3(5) แห่งพระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการฟอกเงิน พ.ศ.2542

จึงควรมีการแก้ไขกฎหมายโดยนําแนวทางการกําหนดการกระทําความผิดเกี่ยวกับการทุจริตของต่างประเทศมาปรับปรุงกฎหมายของประเทศไทย ได้แก่ การกําหนดความผิดที่เกี่ยวกับการกระทําทุจริตให้ชัดเจนในการบังคับใช้และให้ครอบคลุมการทุจริตต่อหน้าที่ทั้งในภาครัฐและภาคเอกชน และควรกําหนดกฎกระทรวงที่มีตารางรายชื่อความผิดที่มาจากการกระทําทุจริตทั้งหมดที่ได้เงินหรือทรัพย์สินไว้