ความเป็นมาในการจัดตั้งคณะกรรมการการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติในประเทศไทย

ปัญหาคอร์รัปชันมีมาอย่างยาวนานในสังคมไทย โดยบทความนี้จะพาไปสำรวจความเป็นมาของการจัดตั้งคณะกรรมการการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติในประเทศไทยว่ากว่าจะมี สำนักงาน ป.ป.ช. ในปัจจุบัน ประเทศไทยมีปัญหาและพัฒนาการด้านการต่อต้านคอร์รัปชันอย่างไรบ้าง

การตรวจสอบการทุจริตคอร์รัปชันถือเป็นปัญหาอันสำคัญยิ่งของสังคมที่รัฐบาลควรให้ความใส่ใจ เนื่องจากในประเทศที่มีอัตราการทุจริตคอร์รัปชันสูงย่อมนำไปสู่การขัดขวางความเจริญของประเทศ ส่งผลให้ประเทศดังกล่าวไม่สามารถใช้ทรัพยากรของตนได้อย่างเต็มที่ อันนำไปสู่การพัฒนาประเทศที่ล่าช้าและขาดประสิทธิภาพเท่าที่ควร

มาตรการการแก้ไขปัญหาการทุจริตคอรัปชันอย่างป็นระบบและเห็นเป็นรูปธรรมในสังคมไทยนั้นเกิดขึ้นเมื่อปีพ.ศ. 2518 จากการประกาศใช้พระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการทุจริตและประพฤติมิชอบในวงราชการ พ.ศ. 2518 ส่งผลให้มีการจัดตั้งหน่วยงานในการป้องกันและปราบปรามการทุจริตคอร์รัปชันในประเทศครั้งแรกภายใต้ชื่อ สำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตและประพฤติมิชอบในวงราชการ (สำนักงาน ป.ป.ป.) 

แต่เนื่องจากการปฏิบัติงานป้องกันและปราบปรามการทุจริตและประพฤติมิชอบในวงราชการของคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตและประพฤติมิชอบในวงราชการ ยังคงประสบปัญหาและอุปสรรคหลายประการโดยเฉพาะอย่างยิ่งในแง่กฎหมายซึ่งยังไม่เป็นรูปธรรมเท่าที่ควร ส่งผลลให้เมื่อมีการร่างรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยในปีพ.ศ. 2540 ผู้ร่างกฎหมายจึงได้มีการปรับเปลี่ยนรูปแบบขององค์กรที่ทำหน้าที่ตรวจสอบการทุจริตคอร์รัปชันเสียใหม่ โดยกำหนดให้มีองค์กรอิสระที่เป็นองค์กรหลักในการตรวจสอบการใช้อำนาจรัฐแทนที่สำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตและประพฤติมิชอบในวงราชการ (สำนักงาน ป.ป.ป.) องค์กรดังกล่าวมีชื่อว่า สำนักงานคณะกรรมการป้องและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ (สำนักงาน ป.ป.ช.)