ปัญหาการถอดถอนผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง ตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับชั่วคราว) พุทธศักราช 2557

เพื่อแก้ไขปัญหาการถอดถอนผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับชั่วคราว) พุทธศักราช 2557 ควรเพิ่มอำนาจให้องค์กรอิสระหรือองค์กรรัฐอื่น ๆ มีสิทธิริเริ่มกระบวนการถอดถอนด้วย

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษามาตรการและปัญหาการถอดถอนผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย ซึ่งเป็นกลไกหนึ่งที่รัฐเสรีประชาธิปไตยใช้ในการควบคุมและตรวจสอบการใช้อำนาจรัฐเพื่อประกันความชอบธรรมและความชอบด้วยกฎหมายของการดำเนินการภายใต้ขอบเขตอำนาจของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองและเจ้าหน้าที่ของรัฐ อันเป็นกระบวนการตรวจสอบทางการเมืองที่แยกออกจากกระบวนการตรวจสอบโดยฝ่ายตุลาการหรือองค์กรศาล  

กระบวนการถอดถอนบุคคลผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองในไทยตามรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2550 และกฎหมายที่เกี่ยวข้องมีปัญหาในหลายด้าน โดยการเริ่มต้นกระบวนการถอดถอนสามารถทำได้โดยสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรอย่างน้อยหนึ่งในสี่ของสภาทั้งหมด หรือประชาชนผู้มีสิทธิเลือกตั้งจำนวนไม่น้อยกว่า 20,000 คน ตามที่กำหนดในมาตรา 270 ของรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2550 และมาตรา 59 ของกฎหมายป้องกันและปราบปรามการทุจริต พ.ศ. 2542

บทความนี้นำเสนอเเนวทางแก้ไขปัญหาด้านการถอดถอนบุคคลผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองในไทยว่า ควรพิจารณาแก้ไขรัฐธรรมนูญและกฎหมายที่เกี่ยวข้อง เพื่อขยายสิทธิ์ริเริ่มกระบวนการถอดถอนให้แก่หน่วยงานหรือองค์กรอื่น เช่น องค์กรอิสระตามรัฐธรรมนูญ หรือกลุ่มสมาชิกวุฒิสภา นอกเหนือจากสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรและประชาชนที่มีสิทธิ์เลือกตั้งในกรณีปัจจุบัน นอกจากนี้ ยังจำเป็นต้องพิจารณาถึงการถอดถอนผู้ที่พ้นจากตำแหน่งไปแล้ว แม้ว่ารัฐธรรมนูญและกฎหมายเกี่ยวข้องไม่ได้ระบุชัดเจนในเรื่องนี้ แต่สภานิติบัญญัติแห่งชาติยังคงมีอำนาจในการดำเนินการตามกระบวนการถอดถอน รวมถึงการยึดทรัพย์และการระงับสิทธิ์เลือกตั้งในอนาคตตามกฎหมายที่มีบัญญัติไว้อย่างชัดเจน