รูปแบบโครงสร้างการทุจริตคอร์รัปชันเชิงนโยบายที่มีผลต่อการกำหนดนโยบายขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น

ตัวแปรด้านกระบวนการมีอิทธิพลต่อการกำหนดนโยบายขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นมากที่สุด เพราะการทุจริตเชิงนโยบายเป็นการเอื้อผลประโยชน์ให้ตนเองและพวกพ้องผ่านช่องโหว่ทางกฎหมาย/ระเบียบ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับการทุจริตคอร์รัปชันเชิงนโยบาย ปัจจัยที่มีผลต่อการทุจริตคอร์รัปชันเชิงนโยบายและการกำหนดนโยบาย และรูปแบบโครงสร้างความสัมพันธ์ระหว่างการทุจริตคอร์รัปชันเชิงนโยบาย ที่มีผลต่อการกำหนดนโยบายขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น

โดยใช้วิธีการศึกษาเชิงปริมาณจากการสำรวจกลุ่มตัวอย่างคือ ข้าราชการ พนักงาน และลูกจ้าง ประชาชนพื้นที่เทศบาล และ อบต. จังหวัดเพชรบูรณ์ 19 แห่ง จำนวน 500 คน โดยใช้เครื่องมือแบบสอบถาม ซึ่งมีการเลือกแบบเจาะจง และนำมาวิเคราะห์ทางสถิติ คือ การแจกแจงความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และวิเคราะห์โมเดลลิสเรล (Lisrel Model)

ผลการศึกษา พบว่า การสำรวจความเห็นของกลุ่มตัวอย่างเกี่ยวกับระดับการทุจริตคอร์รัปชันเชิงนโยบายรวมอยู่ในระดับมาก ขณะที่องค์ประกอบที่มีผลต่อการทุจริตคอร์รัปชันเชิงนโยบายมากที่สุด คือ องค์ประกอบด้านกระบวนการ รองลงมาคือด้านบุคคล

และรูปแบบโครงสร้างความสัมพันธ์ระหว่างการทุจริตคอร์รัปชันเชิงนโยบายที่มีผลต่อการกำหนดนโยบายขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น พบว่า ตัวแปรที่มีอิทธิพลต่อการกำหนดนโยบายขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นมากที่สุด คือ ตัวแปรด้านกระบวนการ

เนื่องจากการทุจริตเชิงนโยบายเป็นการแสวงหาประโยชน์หรือการเอื้อประโยชน์ให้กับตัวเองและพวกพ้องอย่างเป็นระบบโดยอาศัยช่องโหว่ของกฎหมายหรือระเบียบ โดยตัวแปรด้านกระบวนการมีตัวแปรที่มีคะแนนเฉลี่ยระดับการปฏิบัติมากที่สุดคือ ระบบการกำกับ ติดตาม และตรวจสอบไม่สามารถตรวจสอบการทุจริตได้อย่างจริงจัง

ดังนั้น ควรมีการจัดระบบการกำกับ ติดตาม และตรวจสอบให้เป็นรูปแบบที่ชัดเจน และมีการชี้แจงระบบการกำกับ ติดตาม และตรวจสอบให้กับผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องเข้าใจในวิธีการปฏิบัติ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในระดับผู้บริหารจะต้องดำเนินการอย่างตรงไปตรงมา เพื่อให้เกิดประโยชน์สูงสุดต่อทางราชการ