โมเดลความสัมพันธ์เชิงสาเหตุพฤติกรรมความไม่ทนและความละอายต่อการกระทำการทุจริตของนักศึกษาวิทยาลัยเซนต์หลุยส์

ความตั้งใจมีผลโดยตรงต่อพฤติกรรมไม่ทนและละอายต่อการทุจริต ดังนั้น สถาบันการศึกษาจึงควรมีบทบาทสำคัญในการส่งเสริมความตั้งใจ และการแสดงผลกระทบของการเพิกเฉยต่อการทุจริต เพื่อให้นักศึกษาเกิดความตั้งใจในการต่อต้านการทุจริตอย่างยั่งยืน

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาโมเดลความสัมพันธ์เชิงสาเหตุพฤติกรรมความไม่ทนและความละอายต่อการกระทำการทุจริตของนักศึกษาวิทยาลัยเซนต์หลุยส์ และตรวจสอบความสอดคล้องของโมเดลที่พัฒนาขึ้นกับข้อมูลเชิงประจักษ์

โดยใช้วิธีการศึกษาเชิงปริมาณในการสำรวจความเห็นด้วยเครื่องมือแบบสอบถาม และนำมาวิเคราะห์ความสัมพันธ์เชิงสาเหตุด้วยสมการโครงสร้าง (Structural Equation Model) กลุ่มตัวอย่างคือ นักศึกษาระดับปริญญาตรีของวิทยาลัยเซนต์หลุยส์ ปีการศึกษา 2560 จำนวน 387 คน

ผลการศึกษา พบว่า โมเดลความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของพฤติกรรมความไม่ทนและความละอายต่อการทุจริตของนักศึกษาวิทยาลัยเซนต์หลุยส์ แสดงให้เห็นว่า ความตั้งใจกระทำทุจริตส่งผลโดยตรงต่อพฤติกรรมไม่ทนและละอายต่อการทุจริต ขณะที่เจตคติต่อการทุจริต การคล้อยตามกลุ่มอ้างอิง และการรับรู้ความสามารถในการควบคุมพฤติกรรมมีอิทธิพลทางอ้อมผ่านความตั้งใจฯ

ดังนั้น การส่งเสริมให้นักศึกษามีพฤติกรรมไม่ทนและรู้สึกละอายต่อการทุจริตนั้น สถาบันการศึกษาควรมีบาทสำคัญในการสร้าง กระตุ้น และชี้แนะให้เกิดความตั้งใจแน่วแน่ต่อพฤติกรรมความไม่ทนและความละอายต่อการกระทำทุจริตของนักศึกษา ผ่านการจัดการเรียนการสอนและกิจกรรมพัฒนานักศึกษา พร้อมทั้งแสดงให้เห็นผลกระทบของการเพิกเฉยเมื่อเกิดการทุจริตต่อนักศึกษา สังคม และประเทศชาติ

นอกจากนี้ สถาบันการศึกษาควรส่งเสริมเจตคติที่ดีต่อพฤติกรรมซื่อสัตย์ การไม่คล้อยตามกลุ่มที่ส่งเสริมการทุจริต และสร้างความเชื่อมั่นว่านักศึกษาควบคุมพฤติกรรมของตนได้ เพื่อให้เกิดความตั้งใจและความมั่นใจในการต่อต้านการทุจริตอย่างยั่งยืน