พัฒนาการของการบังคับใช้กฎหมายเพื่อป้องกันการทุจริตในการจัดซื้อจัดจ้างภาครัฐ

งานวิจัยเรื่องนี้ ทําการเก็บรวบรวมข้อมูลจากเอกสารสําคัญของทางราชการที่เกี่ยวข้องกับมาตรา 103/7 วรรคแรก และวรรคสองแห่งพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการทุจริต พ.ศ. 2542 เช่น รายงานการประชุม การตอบข้อหารือจากหน่วยงาน ความเห็นของคณะกรรมการกฤษฎีกา รวมถึงร่างกฎหมายที่มีการเสนอเข้าสู่การพิจารณาของสภาผู้แทนราษฎร โดยเน้นศึกษาพัฒนาการของการบังคับใช้กฎหมายเพื่อป้องกันการทุจริตในการจัดซื้อจัดจ้างภาครัฐ ซึ่งพัฒนาการสําคัญของกฎหมายป้องกันการทุจริตในการจัดซื้อจัดจ้างอยู่ที่ความพยายามในการบัญญัติมาตรา 103/7 วรรคแรกและวรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการปราบปรามทุจริต พ.ศ. 2542 แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2554

คณะผู้วิจัย จึงแบ่งการนําเสนอข้อมูล ออกเป็น 2 ส่วน เพื่อประโยชน์ในการศึกษา คือ ส่วนแรก เป็นการศึกษาความเป็นมาของมาตรา 103/7 วรรคแรก แห่งพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการปราบปรามทุจริต พ.ศ. 2542 แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2554 สําหรับส่วนที่สอง เป็นการศึกษาความเป็นมาของมาตรา 103/7 วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการปราบปรามทุจริต (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2554

จากผลการศึกษา สรุปได้ว่า สาเหตุส่วนหนึ่งของการทุจริตคอร์รัปชัน เกิดจากกระบวนการจัดซื้อจัดจ้างภาครัฐที่แม้จะมีหลักเกณฑ์ที่เกี่ยวข้องอยู่หลายฉบับ แต่หลักเกณฑ์ดังกล่าวก็ไม่สามารถทำให้การทุจริตคอร์รัปชันในการจัดซื้อจัดจ้างภาครัฐน้อยลงไปได้ ผลจากการศึกษา ถูกนำมาใช้ประโยชน์ เพื่อทำให้ทราบถึงความเป็นมา กระบวนการและหลักเกณฑ์ที่เกี่ยวข้องกับการบัญญัติกฎหมายในการป้องกันการทุจริตในการจัดซื้อจัดจ้างภาครัฐที่กำหนดไว้ในมาตรา 103/7 ววรคหนึ่งและวรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการปราบปรามทุจริต พ.ศ. 2542 แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2554 ซึ่งสามารถนำไปต่อยอดสู่การศึกษาวิจัยและการจัดทำข้อเสนอแนะเรื่องระเบียบการจัดซื้อจัดจ้างของภาครัฐในอนาคต